Në vitin 2015, shkencëtarët nga Kina dhe Shtetet e Bashkuara shpuan thellë në akullnajat e lashta sipër pllajës Tibetan për të parë se çfarë mund të gjenin. Qëllimi i tyre? Për të zbuluar forma të vogla të jetës, ose viruse të lashta mikroskopike që ata e dinin se ishin bllokuar nën sipërfaqe mbi 15,000 vjet më parë.
Rreziku ishte shumë i madh. Por pesë vjet pas shpimit, në janar të vitit 2020, studiuesit kishin rikuperuar 28 grupe virale të reja për shkencën. Miliona organizma mikroskopikë që ishin bllokuar në akull akullnajash, tani ishin në majë të gishtave të shkencëtarëve kinezë dhe amerikanë.
Studimi u postua në internet paraprakisht në janar. Ende për t’u shqyrtuar nga kolegët, punimi përshkruan marrjen dhe renditjen e viruseve.
“Këto eksperimente krijojnë një procedurë të pastër për studimin e komuniteteve mikrobike dhe virale në akull akullnajash me biomasa të ulëta dhe japin informacione bazë mbi viruset e akullnajave, disa prej të cilave duket se shoqërohen me mikrobe dominuese në këto ekosisteme”, thuhet në letër.
Bërthamat e akullit nga Plateau Tibetan zbuluan informacionin gjenetik që i përkasin 33 grupeve të ndryshme të viruseve, 28 prej tyre ishin të reja ose “te panjohura”.
“Pasurimi i grimcave virale dhe sekuencat metagenomike ultra të ulëta sasiore virale nga akulli ∼ ∼520 dhe ∼ 15,000 vjet zbuluan 33 lloje virale (d.m.th., modele të nivelit të specieve) që përfaqësonin katër gjini të njohura dhe me gjasë 28 gjini të reja virale (vlerësuar nga rrjetet për ndarjen e gjenomeve) “
Mikrobet e lashta në akullin e akullnajave u kanë dhënë shkencëtarëve një vështrim në historinë e klimës dhe zinxhirët evolucionarë. Ndërsa akulli akullnajor shkrihet, në një skenar të rastit më të keq, patogjenët mund të lëshohen në mjedis, shpjegojnë autorët.
Kjo u bë realitet në vitin 2016, kur Antraksi(lloj guri i çmuar) në Siberi vrau mbi 2,000 Drere (besoj qe mbahet mend kjo ngjarje) dhe çoi në 96 njerëz të shtruar në spital. Besohet se sporet e antraksit që mund të mbijetojnë deri në 2.500 vjet u lanë të lirë kur shkrirja e akullnajave një kufomë dreri të infektuar me bakteret.
Boris Kershengolts, një biolog Yakutsk që studion klimat veriore, shqetësohet se çfarë do të thotë kjo për botën. “Sporet e Antraksit mund të qëndrojnë të gjallë në akullnajet deri në 2.500 vjet. Kjo është e frikshme duke pasur parasysh shkrirjen e tokave për varrosje të kafshëve nga shekulli i 19-të, “tha ai. “Kur ato nxirren nga akullnajat dhe futen në temperaturat tona, ata u ringjallen.”
Një marrje edhe më e rëndë është përshkruar në Defektimin e Mikrobeve të Lashta. Shkruar nga Scott O. Rogers, një profesor në Bowling Green State University, ai përshkroi rreziqet që lidhen me patogjenët dhe studimin e akullit të akullnajave.
