“Ju duhet të ndryshoni për t’u bërë më të ashpër në një botë ku pafajësia dhe mirësia janë të rralla! “Ndershmëria është një lloj specie ne zhdukje”, më thonë shpesh! Duhet të mbijetoj në një botë ku mbizotëron e keqja dhe dyshimi! Sigurisht që e di! Por pse duhet të ndryshoj? Pse nuk duhet të mbetem vetëvetja ime?
Nga një vajzë e re më mësuan se çfarë është e drejtë dhe çfarë nuk është në gjykimin e familjes time! Disa këshilla të gabuara – sec dolen gjatë rrugës – më çuan të bëhesha viktimë shumë herë gjatë jetës sime! Dhe kjo sepse kam mësuar mirësinë dhe ndihmën ndaj shokut tim si një mjet për të eleminuar dhimbjen e tjetrit dhe për të përmirësuar cilësinë e jetës së tij! Por gjërat që shumica e njerëzve përfitojnë dhe pak i vlerësojnë!
Nëse kam qenë viktimë më shumë se një herë, unë jam i vetmi përgjegjës! Dhe kjo sepse, ne duhet të mësojmë nga gabimet tona dhe të bëhemi më të kujdesshëm! Nëse gabimi është bërë më shumë se një herë, nuk është i gabuar, është një zgjedhje! Një zgjedhje që ne me vetëdije e ndjekim, duke rrezikuar të lëndohemi përsëri dhe përsëri!
C’eshtë zgjedhja ime të identifikohem me njerëz që kanë diçka të përbashkët me mua! Si dhe krijimin e një muri mbrojtjeje me njerëz që sipas instinktit dhe gjykimit tim nuk më përshtaten dhe mund të më lëndojnë! Prandaj unë jam i vetmi përgjegjës! Pse duhet të ndryshoj?
Kështu që në n’jë botë që po ndryshon me shpejtësi dhe njerëzit e mirë janë të rrallë, unë vendos të jem dhe të mbetem vetvetja! Dhe nëse ata më thonë të ndryshoj për të qenë më i/e ashpër, unë do të përgjigjem: “Nuk ka rëndësi nëse ata bëhen më c’njerëzorë!”.
