A mund të ndikojë nostalgjia në shëndetin mendor? Cila është ana e errët që ne po injorojmë Nostalgjia është përshkruar nga krijuesi i dokumentarëve fitues të çmimeve, Ken Burns, si “një strategji për të thjeshtuar shumë të kaluarën”, një përshkrim që mund të tingëllojë pozitiv për shumëkënde. Në fund të fundit, kush nuk ka nevojë të mendojë herë pas here për gjërat më thjesht? Nga ana tjetër, të kalosh orë të tëra me mall mund të çojë në një rrugë të rrezikshme…
Cilat janë efektet e mundshme të kapjes pas së djeshmes?
Rikujtimi.
Rikujtimi i përsëritur i së kaluarës mund të pengojë rritjen personale. Nëse e jetojmë të njëjtën histori pa pushim, mund të jetë e vështirë për ne të përshtatemi me të tashmen tonë dhe të përqafojmë të ardhmen tonë.Me fjalë të tjera, nostalgjia mund të jetë një spirancë që e mban anijen e jetës sonë të qëndrueshme.
Sipas studimeve, nostalgjia është pozitive kur kujtimet “zgjohen” sipas kërkesës dhe duket se është negative kur përjetohet në mënyrë të pavullnetshme në jetën e përditshme.
Këto këshilla mund t’ju ndihmojnë
Nostalgjia mund të zbusë plagët e vjetra pasi ne priremi të filtrojmë kujtimet tona, duke kujtuar kryesisht kohët e mira dhe duke harruar vështirësitë dhe pikëllimet. Nostalgjia është si të pikturojmë kujtimet tona me një nuancë rozë, por kjo mbart rrezikun e idealizimit të së kaluarës, duke mjegulluar linjat midis realitetit dhe versionit tonë personal të romantizuar.
Kur dëshirojmë një kohë që mund të mos ketë ekzistuar kurrë, mund të përfundojmë duke marrë vendime të këqija në të tashmen.
Krahasimi
“Të kujtohet kur jeta jote ishte më e thjeshtë?” Për mirë a për keq, jeta nuk është kurrë e “thjeshtë”. Thjesht, mendja jonë filtron, siç thamë, kujtimet tona, duke hequr në mënyrë selektive ato “të vështirat”.
Krahasimi i vazhdueshëm i përvojave tuaja aktuale me ato të kaluara mund t’ju shkaktojë stres, trishtim dhe pakënaqësi.
Ikje apo shmangie?
Kur përballemi me sfida, nostalgjia mund të jetë një rrugë joshëse shpëtimi. Duke u tërhequr në kujtime, ju shmangni presionin dhe kompleksitetin e së tashmes, megjithatë, “ikja” e tepruar vështirë se do t’ju ndihmojë të gjeni zgjidhje kuptimplota dhe efektive.
“Unë nuk qaj sepse ka mbaruar – buzëqesh sepse ka ndodhur”
“Udhëtimi” në të kaluarën është i bukur i shoqëruar me një ndjenjë të hidhur që nëse mund të shprehej me fjalë do të ishte: “Nuk qaj se ka mbaruar por buzëqesh sepse ka ndodhur”.
Nostalgjia në fund të fundit nuk është në thelb e dëmshme pasi mund të na japë një ndjenjë ngrohtësie dhe lidhjeje. Por si çdo emocion i fortë, ai kërkon ekuilibër.
Duajeni të shkuarën, por mos lejoni që ajo të bëhet një kurth për të sotmen që nuk ju lejon të rriteni dhe të njihni të gjitha mundësitë dhe perspektivat që ju hapen për të ardhmen.
