Mosha është vetëm një numër. Dhe trupi ynë nuk mund të plaket, por ne nuk duhet ta lëmë shpirtin të plaket me të. Por edhe trupat tanë që ndryshojnë me kalimin e moshës duhet të duhen dhe të kujdesen për të, ashtu si mendjet tona.
Ne duhet të fokusohemi gjithmonë në atë që kemi arritur dhe jo në atë që nuk na ka dalë.
Ne duhet të shpërblejmë veten ndonjëherë dhe jo vetëm ta shqetesojme veten.
Nuk është kurrë vonë për të ndryshuar mendjen për vendimet që kemi marrë kur ishim më të rinj.
Nuk është kurrë vonë për ta rishkruar historinë tonë ashtu siç duam dhe për t’i dhënë një fund tjetër, më të mirë.
Nuk është kurrë e pamundur të fillojmë nga e para, të ndryshojmë një marrëdhënie, një punë, një shtëpi, një vend apo çdo gjë tjetër që duam të ndryshojmë. Mjafton të jemi të sinqertë me veten dhe mirëkuptim me ata që na rrethojnë.
Ndërsa rritemi bëhemi më të fortë. Ne e dimë se çfarë duam, si duam, çfarë na pëlqen dhe çfarë jo, ne e dimë se kush jemi, sepse tani e kemi mësuar gjatë rrugëtimit tonë. Përndryshe, njeriu nuk mund ta njohë veten më mirë nëse nuk jeton.
Përvojat vazhdimisht na tregojnë pjesë të reja të vetes që nuk e dinim se i kishim.
Përvojat janë ato që na mësojnë për jetën. Librat dhe këshillat janë vetëm teori. Një teori që nëse nuk vihet në praktikë nuk do ta konsolidojmë. Gabimet tona janë ato që do të na bëjnë më mirë nëse nuk i lejojmë ata të na mposhtin. Ne duhet t’i duam gabimet tona. Janë ato që na bënë këta që jemi sot. Dhe nëse pendohemi për diçka, le të gjejmë mënyra për të korrigjuar. Le t’i rregullojmë gjërat sa më shumë që të mundemi.
Nuk është kurrë vonë për të bërë atë që duam. Qofshim 30, 40 apo 50. Një person i shëndetshëm ka horizonte të pakufizuara. Mjafton të hapë mendjen për t’i parë dhe për të shpëtuar nga “duhet” të mbjella në trurin e tij.
Nuk është kurrë vonë për të rënë në dashuri. Dashuria nuk ka moshë.
Nuk është kurrë vonë për të shlyer njerëzit që ju kanë lënduar vazhdimisht dhe i kanë toleruar në emër të dashurisë.
Nuk është kurrë vonë për të marrë hobi që keni dashur gjithmonë, por nuk keni arritur kurrë.
Bëni atë diplomë (arsimim) shtesë që ju pëlqeu.
Lëreni punën tuaj të mërzitshme për të ndjekur ëndrrën tuaj.
Për të udhëtuar në vende të largëta
Bëni miq të rinj.
Të duash veten dhe të jesh në gjendje të argëtohesh me të.
Nuk është kurrë vonë për të filluar nga e para.
Dhe nëse jeni shëndoshur (me bark) dhe jeni rehatuar, por nuk jeni të lumtur dhe nëse jeni shumë dembel ose i dobët për të filluar përsëri, kërkoni ndihmë.
Përndryshe, lëreni jetën tuaj të ecë me autopilot dhe një ditë do të zgjoheni dhe do të jetë vërtet vonë sepse këmbët tuaja nuk do t’ju çojnë larg dhe mendja juaj do të harrojnë edhe djeshmen.
Mos e vendosni jetën tuaj në autopilot. Mos jini kurrë të vetëkënaqur.
Dhe për sa kohë që jetoni do të thotë që do të bëni gabime sepse do të thotë se po mësoni. Dhe kjo është në rregull.
Kjo është jeta…..
