Duke lexuar biografitë e njerëzve të mëdhenj, kuptojm se të gjithë kishin diçka të përbashkët, nuk kishte asnjë personalitet që jeta e tij të mos kishte përjetuar vështirësi, të mos ishte përballur me rrëzimin, ecjen, zhgenjime, prape ecje
Të gjithë ne ankohemi për çdo gjë që shkon keq në jetën tonë. Jo vetëm për ato seriozet, por edhe për ato më të thjeshtat. A po na mungon autobusi? Frustrimi dhe nervat vijnë menjëherë. Të mbyllur vetëm në dhimbjen e sotme, ne nuk arrijmë të peshojmë përfitimin e një momenti të vështirë në zhvillimin tonë afatshkurtër.
Por çdo gjë në jetë ka një qëllim, edhe nëse nuk mund ta perceptosh atë në atë kohë. Jeta di si t’ju sjellë nëpër situatat e duhura për të lejuar veten tuaj më të mirë të dalë në sipërfaqe dhe të befasojë edhe ju.
Nuk ka asnjë vështirësi që nuk mund ta kapërceni. Që jeta të vijë në rrugën tuaj, do të thotë që ajo tashmë di për forcat dhe aftësitë tuaja. Njeriu bëhet më i mençur në momentet e këqija, sepse vetë problemi e motivon dhe e shtyn të kërkojë zgjidhje.
Shumica e njerëzve që admirojmë sot e dinin se nuk ka asgjë që vjen pa mundim, prandaj ata këmbëngulën më shumë në momentin e vështirë pa u dorëzuar. Dhe nëse praktikojmë më shumë, atëherë do të kuptojmë se drita nuk humbet kurrë: ne thjesht bëhemi të verbër dhe nuk mund ta shohim atë.
Çdo gjë në jetë ka qëllimin e saj të shenjtë, të gjithë njerëzit që hasin në rrugën tonë kanë diçka për të na mësuar, të gjitha momentet bëhen një thesar i çmuar përvojash. Një refuzim për punë mund t’ju bindë të luftoni dhe të nxirrni më të mirën tuaj, një dështim në provime mund t’ju tregojë se e gjithë jeta juaj nuk gjykohet nga një fatkeqësi.
Çdo gjë ka qëllimin e saj të shenjtë. Dhe këtë e kupton pas pak, duke falënderuar jetën për të gjitha pengesat që të ka sjellë.
